بیانیۀ انتخاباتی سال ٢٠٠٦ حزب ابتکار فمينيستی

انتخابات سال ٢٠٠٦ : حضور يک ابتکار فمنيستی در سياست ضروری است:

• برای اينکه درآمد ماهيانه زنان به طور متوسط ٤٣٠٠ کرون کمتر از مردان است. هرچند که زنان به همان اندازۀ مردان کار می کنند.
• برای اينکه ٤٦ درصد از همۀ زنان حداقل يکبار يا بيشتر مورد خشونت جسمی يا جنسی و يا تهديد به خشونت از جانب يک مرد قرار گرفته اند و برای اينکه زنان هنوز ترس و وحشت اين را دارند که در راه خانه مورد تجاوز و حمله قرار بگيرند.
• برای اينکه ٨١ درصد از مرخصی های مخصوص پدر و مادر را زنان می گيرند و اين باعث تضعيف موقعيت های شغلی آنها شده و ضمنا باعث می شود که مردان در رابطه با خانه و فرزندان به اندازۀ کافی مسئوليت به عهده نگيرند.
• برای اينکه فرم زندگی مادران تنها، تنها فرمی از زندگی اجتماعی است که همواره موقعيت بدتری در طول دهۀ اخير پيدا کرده است.
• برای اينکه به زنان مهاجر تنها کارهايی داده می شود که از کمترين امنيت شغلی برخوردار بوده و جزو نامطمئن ترين شرايط کاری موجود در اجتماع هستند.
• برای اينکه جرايمی که از نفرت به همجنسگرايان، دوجنسگرايان و transpersoner نشأت می گيرند، افزايش يافته است.
• برای اينکه مساکن با در نظرگرفتن حقوق و دستمزد مردان ساخته می شود.

امروز که ٣٠ سال از شروع مبارزۀ سياسی برای برابری زن و مرد گذشته است، وقت آن فرا رسيده که اين مبارزۀ سياسی در زندگی روزمرۀ زنان نمايان شود. حالا ديگر وقت آن فرا رسيده است که يک ابتکار فمنيستی وارد دنيای سياست شود. اولويت اول فعاليت ما مسائل فمينيستی است. در حزب ابتکار فمنيستی کسی وجود ندارد که با شنيدن بحث های برابری آه بکشد و کسی نيست که بلند فرياد بزند که مسائل ديگر مهمترند. به همين خاطر ما می توانيم در سياست تفاوت بوجود بياوريم.

خط مشی حزب ابتکار فمنيستی بر پايۀ اين درک استوار است که هرچند که زنان متفاوتند، تجربه های گوناگون دارند، امکانات اقتصادی شان متفاوت است، گرايشات و تمايلات متفاوتی دارند، رنگ پوست شان متفاوت است و يا از اقوام و مليتهای مختلفی هستند، ولی با اين همه، وجه مشترک همهء زنان اين است که همۀ ما با ساختارهايی در جامعه روبرو می شويم که به ما به دليل زن بودنمان امکانات و شرايط بدتری را می دهد.برای اينکه به تساوی حقوق زنان و مردان جامعهء عمل بپوشانيم، بايد اين سيستم قدرت بر اساس جنسيت درهم شکسته شود. زنان بايد قدرت بيشتری کسب کنند و مردان بايد يک قدم به عقب بروند.

کار و وقت آزاد، خانه و اجتماع، مراحل مختلف سنی، تمام مراحل زندگی ما به هم مربوط است. اين موضوع شامل سياست هم می شود. تسلط مردان و ساختار قدرت بر اساس مردسالاری را نمیتوان تنها از طريق يک کانال مبارزاتی از ميان برداشت. به همين دليل حزب ابتکار فمنيستی تحليل های خود را در رابطه با کليۀ موضوعات سياسی به انجام می رساند و خواستهای خود را با توجه به شرايط و تجربه های زنان مطرح می کند. در مجلس ما میخواهيم برای يک سياست فمينيستی تلاش کنيم.

حقوق و دستمزد زنان بايد بالا رود

برای منصفانه کردن حقوقها بايد يک ارزش گذاری دوباره کاری ملی انجام شود. نبايد حدود ٤٠٠٠ کرون بين دستمزد کسانی که در کارگاه ها کار می کنند و آنهايی که در بخش درمانی کار می کنند تفاوت وجود داشته باشد. همه بايد حق کار تمام وقت را داشته باشند. بيکاری بين زنانی که نيمه وقت کار می کنند بايد از بين برده شود و ساعات کار بايد کوتاه تر شود.

خشونت مردان بايد از بين برود

امنيت و آزادی از خشونت يکی از حقوق بنيادی بشر است. دولت و کمون بايد مسئوليت خود را عليه خشونت مردان به عهده بگيرد و همچنين از زنان و کودکانی که مورد اين خشونت قرار گرفته اند پشتيبانی کرده و به آنها کمک کنند. به صورت بين المللی بايد يک فرمول بندی جديد در رابطه با مفهوم امنيت در سطح بين المللی بوجود آيد که درآن امنيت انسان ها در مرکزيت قرار بگيرد نه امنيت دولت ها.

بيمۀ پدر و مادران بايد فردی شود

ديگر زمان آن رسيده که مردان نيز به طور کامل مسئوليت پدر بودن خود را به عهده بگيرند. همۀ پدر و مادرها بايد مسئوليت عشق به کودکان خود و کار با آنها را به عهده بگيرند. بيمۀ فردی برای پدر و مادران اولين قدم در راه تقسيم کاری عادلانه چه در زندگی کاری و چه در داخل خانه است.

پايه و اساس بايد دنيايی بدون تبعيض باشد

تحليل فمينيستی ما برپايۀ اعتقاد به پرنسيپ های دموکراتيک و ارزش برابر کليۀ انسان ها استوار است. ما خواستار دنيايی هستيم که در آن تبعيض وجود ندارد. يکی از سياستهای مرکزی حزب ابتکار فمينيستی اين است که در مبارزۀ خود اشکال ديگری از سيستم قدرت بر اساس قوميت و مليت، گرايشات جنسی، موقعيت طبقاتی و ناتوانی جسمی – روحی را مد نظر قرار داده است. بايد مشاهده شود که چگونه همۀ اينها بر سيستم قدرت بر اساس جنسيت تأثير می گذارند و تأثير می گيرند.

ساختار اجتماعی بايد مطابق با شرايط زنان باشد

زنان حق بودن در اماکن عمومی را دارند و همچنين حق برخورداری از امنيت اقتصادی، اجتماعی و فيزيکی را چه در منزل و چه در محل کار و يا در اماکن عمومی دارند. جامعه بايد طوری سازماندهی شده و ساخته شود که کليۀ قسمتهای زندگی را آسان نمايد. مسکن با قيمت قابل پرداخت و سرويسهای جامعۀ با فاصلۀ نزديک دو شرط اساسی برای اين منظور است.

پلاتفرم اغاز فمنيستی

بیانیۀ انتخاباتی سال ٢٠٠٦ حزب ابتکار فمينيستی

info@feministisktinitiativ.se